| تبليغات | X |
|
قصه ي جانكاه يك جفت چشم(۱)
حدود ۷سال ،نه شايد هم ۸سال يا بگذار ببينم ۱۰سال است شايد،خلاصه سال هاي زياديست كه اين مرض لعتني به جانم افتاده.مي گويند اين مرض در خانواده ي ما ارثي است.حتي پدربزرگ را هم همين مرض از پا در آورد.چه مرضي؟چميدانم هزار و يك اسم برايش گذاشته اند.اصلا اسم ها مگر چه معنايي مي دهند؟چند وقت پيش در اخبار شنيدم كه اين ويروس از قبايل اروپايي مي آيد ولي من باور نمي كنم چون پدر بزرگ من در طول عمرش يك بار هم يك اروپايي را حتي از ۲۰۰ متري نديده بود. شايد از خودتان بپرسيد چرا به دكتر نمي رويم.خب فكر كرده ايد ما به فكر درمان نبوده ايم؟نه اصولا هيچ آدم عاقلي اين درد را همين طور بي دليل تحمل نمي كند.راستي پاك يادم رفته بود بگويم كجايم درد مي كند؟(خب اين هم يك سال حسابي) اول فكر مي كردم چيزي در وسط مغز سرم شروع به زدن مي كند،آن موقع حدودا ۷ يا ۸ يا نمي دانم ۱۰ سال پيش بود.كم كم اين نبض ها سنگين تر شد و تيري از مركز به جلو مغزم كشيده مي شد.حالا حدودا چند سال بيش تر نيست كه كانون درد را پيدا كرده ام:چشم هايم! من تقريبا اين روز ها در اوج مراحل بيماري خود به سر مي برم.اين مرحله بسته به فرد بيمار از چند سال تا حتي يك عمر طول مي كشد.هدف اصلي اين ويروس چشم ها هستند. آن قدر تكثير مي شوند كه تمام مغز بيمار را مختل مي كنند.پدر بزرگ تعريف مي كرد در اين مرحله بيمار آرزو مي كند سرش را با گيوتين از بدنش جدا كنند.سر تبديل مي شود به يك توده ي فشرده ي درد!اطرافيان بيمار اغلب از درد ها و عربده هاي مريض جان به لب مي شوند.چند وقت پيش شنيدم علما دستور داده بودند در صورت رضايت بيمار اطرافيان مي توانند خواسته ي او را عملي كرده و به هر نحو ممكن سرش را از بدنش جدا كنند! حال مي رسيم به سوال شما:چرا به دكتر نمي رويم؟بايد عرض كنم،ما اگر خودمان هم نخواهيم سوژه ي آزمايش اين خيل عظيم علما هستيم.حدودا به تعداد تمام لحظه هاي زندگي ام نسخه ي درمان برايم نوشته اند.البته اين كثرت نسخه ها خود نشان مي دهد كه بدبختانه آنها هنوز نتوانسته اند بيماري مرا درست درك كنند.البته شايد دليل ديگري هم داشته باشد،مي گويند اين ويروس در بدن هر بيمار تغيير شكل مي دهد و تبديل به ويروس بخصوصي مي شود و نياز به نسخه ي درمان متفاتي دارد. البته بايد صادقانه بگويم تا به حال به هيچ كدام از نسخه ها به طور كامل عمل نكرده ام.من نصايح آنها را مي شنوم .گاهي سر تكان داده و لبخند مي زنم(فكر مي كنم حركت روشنفكرانه ايست!)بعد وقتي از اتاق بيرون مي آيم،باز شروع مي شود همه چيز از اول!بايد اعتراف كنم كه من اصولا به درمان ايمان دارم،براي همين هم هست كه بدان عمل نمي كنم!مي خنديد،ولي باور كنيد من بي نهايت به پيشرفت علما معتقدم .آنها بالاخره روزي خواهند فهميد اوضاع از چه قرار است ولي آن روز امروز نيست!امروز تنها مي توان لبخند زد و سر تكان داد. (حالا بعدا چند نمونه ازين نسخه ها رو برات تعريف ميكنم،فعلا بسه!)
+
نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 10:33 توسط فاطمه مقدسی
|
دردا کجاست پس،این درز پنجره؟
روزی که من آمدم نه خورشید خسوف کرد و نه ماه کسوف هیچ ستاره ی دنباله داری هم آمدنم را خبر نکرد آنجا که من آمدم نه نخل داشت و نه چاه زمزم روزگار امنی بود گویا!مردم در بیمارستان زایمان می کردند زادگاه مقدس من بیمارستان بود دنیایی پر از بیمار! ... شاعر مردد است!آیا شعر تمام شد؟نه فارغدلانه دل به بیماری سپرده و نه خوشبینانه زیستن را مقدس می بیند!روشنفکرانه تر آن است که اعتراف کند شعرش تمام شد!اماشاعر از بی موضعی خسته شده .این ادبیات پست مدرن هم بدجوری راهی برای توجیه اوست،نه، حتی اگر به قیمت حماقت او تمام شود ترجیح میدهد داستان این طور تمام شود: آن روز هم وقتی من آمدم بر روی تخت هزارم از ساختمان چند هزارم پرتوی خورشیدی از درز پنجره آرام می نواخت جسم ضعیفم را! آن جسم اما هنوز هم یادش نرفته است... دردا کجاست پس، این درز پنجره؟ ... دیروز شمع 20 سالگی ام آب شد!باید،باید شمعی دیگر روشن کرد!
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اسفند 1387ساعت 13:43 توسط فاطمه مقدسی
|
قهرمان وعده هاي خرد به آدم هاي خرد!
شنبه شب قبل حدود ساعت 10 رئيس جمهور به خوابگاه ما آمد.البته اين خبر آنقدر ها هم شوكه كننده نيست او هميشه عادت دارد غافل گير كند!(اگر ما از قبل بدانيم لابد توطئه ميكنيم ديگر!)فردايش رسانه ها حرف هايي را نگفتند حرف هايي را كه هميشه نمي گويند!(آخر در عصر ما حقيقت هزار و يك بعد دارد كه هر بعدش باب دندان عده ايست.)آن شب هم مثل هميشه دو دسته ي جدا از هم!خيلي خيلي جدا از هم، همه ي ماجرا را دنبال مي كردند با هم! سناريوي زير نحوه ي مواجهه ي اين دو گروه با ماجرا بود: 1. می گوید من تقریبا از همه جای ایران بازدید کرده ام و بعضی جاها را حتی چند بار دیده ام!طفلکی چه روز ها که از شدت هجوم هواخواهان زیر سرم نخوابیده!مگر این همه صداقت را نمی بینید؟او مثل مسیح زیر دست و پای شما له می شود.مثل مسیح ! باور کنید! و بعد وقتی که فحش می دهید شما را دختران پاک خودش خطاب می کند!او را نمی بینید که در اوج خستگی بعد از هجوم دیوانه وارتان، ساعت سه از خواب و خوراکش می زند و برای رسیدگی به کار شما تا صبح جلسه می گذارد.چقدر حق نشناسید به خدا!پس دیگر ما را مسخره نکنید وقتی از روی چفیه دست های متبرک او را می بوسیم،البته دقت کنید از روی چفیه و نه مستقیما!
2. ساكت باش!چهار سال پیش کجا بودی؟چرا دم انتخاب یاد ما کردی؟گلویش گرفته و رنگ از صورتش پریده! به هر قیمتی خودش را به جلوی سن می رساند و داد می زند:تو این چند سال چه می کردی؟چرا از ما سوء استفاده مي كني؟رئيس جمهور اما آرام و مطمئن همراه با دانشجویان زیر لب یار دبستانی من را می خواند اینبار!آخر او خوب می داند باید به هر دری زد تا مسیح بود!
اين بود ماجرا!آن شب آن قدر برای گرفتن دستمال تبرک یا عکس یادگاری یا فحاشی دوره اش کرده بودند كه نگو!(عين مردم ورامين!چه بسا بقال و نانواي آنجا از دانشجوي اينجا شعور بيشتري ميداشت.)اما نه داستان تمام نشده پرده ي آخر روز هاي قبل و بعد از ماجراست كه اين هم بعدي از ابعاد همان حقيقت هزار و يك وجه است: طبقه ي اول آشپزخانه اي كوچك براي 80 نفر با 3 گاز و 1 سينك ظرفشويي و...طبقه ي دوم شير هاي خراب دست شويي و...طبقه ي سوم اتمام مايع دستشويي و... طبقه ي چهارم هم كه انگار خوابگاه گربه ها و...اين جا زندگي مي كنيم ما گويا!همه دلشان پر است،خيلي پر ! اما يك وجه ديگر حقيقت اين است كه همه ي ما اصلا وقت نداريم!و چون وقت نداريم تنها غر مي زنيم پشت سر هم!در اين ميان هر از گاهي با يك حادثه منفجر مي شويم و تركش هاي اين انفجار بيش از همه بر جان خودمان مي نشيند! آدم هايي چون ما هميشه قهرماناني ميسازند تا مسائلشان را از شیر دستشویی گرفته تا پوچی زندگی هاشان يكجا حل كند!پس اين قهرمان هم بايد مسيح باشد و هم متخصص شير و دست شويي و هم مسئول اسكان گربه ها!هر روز قهرمانی اینچنین می سازیم تا شبی آسوده بخوابیم و باز فردا بیشتر در مسئله هامان فرو رویم!اگر قهرمان قصه ي ما به زعم ما پيروز شد فرشته است و گرنه ملعون و پليد! درچنين شرايطي هم هميشه هستند كساني كه فراموش مي كنند در چه قرني ميزيند و باور مي كنند كه هم مسيح اند و هم... كي مي خواهيم بفهميم احمدی نژاد ها نه مسیح اند و نه یهودا!كه يك روز معجزه ي نفت مي كنند و فردا بن کتاب و wireless و استاد با شعور و پس فردا... اما راستي پاك يادم رفته بود ،ما اصلا وقت نداريم!حتي براي اين كه بفهميم حق هرچند سخت، اما گرفتني است و نه آوردنی!
+
نوشته شده در جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت 23:34 توسط فاطمه مقدسی
|
|
 
powered by BLOGFA.COM |
